Ambalaj malzemelerinin çevre ve kaynaklar üzerindeki etkisi
Malzemeler, ulusal ekonomik ve sosyal kalkınmanın temeli ve öncüsüdür. Malzeme hasadı, çıkarımı, hazırlanması, üretimi, işlenmesi, taşınması, kullanımı ve bertarafı süreci, bir yandan sosyal ve ekonomik kalkınmayı ve insan medeniyetinin ilerlemesini teşvik ederken, diğer yandan da çok fazla enerji ve kaynak tüketir ve çok miktarda atık gaz, atık su ve atık kalıntısı salarak insan yaşam ortamını kirletir. Çeşitli istatistikler, enerji ve kaynak tüketiminin göreceli yoğunluğu ve çevre kirliliğinin temel nedeninin analizinden yola çıkarak, malzemelerin ve bunların üretiminin enerji kıtlığına, aşırı kaynak tüketimine ve hatta tükenmesine neden olan başlıca sorumluluklardan biri olduğunu göstermektedir. Emtia bolluğu ve ambalaj endüstrisinin hızlı yükselişiyle birlikte, ambalaj malzemeleri de aynı sorunla karşı karşıyadır. Eksik istatistiklere göre, dünyada kişi başına düşen ambalaj malzemesi tüketimi yılda 145 kg'dır. Dünyada her yıl üretilen 600 milyon ton sıvı ve katı atığın yaklaşık 16 milyon tonunu ambalaj atığı oluşturmakta ve bu da tüm kentsel atıkların hacminin %25'ini oluşturmaktadır. Kütlenin %15'i. Bu kadar şaşırtıcı bir rakamın uzun vadede ciddi çevre kirliliğine ve kaynak israfına yol açması muhtemeldir. Özellikle, 200 ila 400 yıl boyunca parçalanamayan plastik ambalaj atıklarının neden olduğu "beyaz kirlilik" açık ve endişe vericidir.
Çikolata kutusu
Ambalaj malzemelerinin çevre ve kaynaklar üzerindeki etkisi üç açıdan kendini gösterir.
(1) Ambalaj malzemelerinin üretim sürecinden kaynaklanan kirlilik
Ambalaj malzemelerinin üretiminde, bazı hammaddeler işlenerek ambalaj malzemesi haline getirilirken, bazı hammaddeler de kirletici madde haline gelerek çevreye deşarj edilir. Örneğin, deşarj edilen atık gaz, atık su, atık kalıntı ve zararlı maddeler ile geri dönüştürülemeyen katı maddeler çevreye zarar verir.
Çikolata kutusu
(2) Ambalaj malzemesinin kendisinin çevre dostu olmaması kirliliğe neden olur.
Ambalaj malzemeleri (yardımcı maddeler dahil), kimyasal özelliklerindeki değişiklikler nedeniyle içeriği veya çevreyi kirletebilir. Örneğin, polivinil klorür (PVC) düşük termal kararlılığa sahiptir. Belirli bir sıcaklıkta (yaklaşık 14°C), hidrojen ve zehirli klor ayrışarak içeriği kirletecektir (birçok ülke PVC'yi gıda ambalajı olarak yasaklamıştır). Yanma sırasında hidrojen klorür (HCl) üretilir ve bu da asit yağmuruna neden olur. Ambalajda kullanılan yapıştırıcı solvent bazlı ise, toksikliği nedeniyle kirliliğe de neden olur. Ambalaj endüstrisinde çeşitli köpük plastiklerin üretiminde köpürtücü madde olarak kullanılan kloroflorokarbon (CFC) kimyasalları, yeryüzündeki ozon tabakasının tahribatının başlıca sorumlularındandır ve insanlığa büyük felaketler getirmektedir.
Makaron kutusu
(3) Ambalaj malzemelerinin atığı kirliliğe neden olur
Ambalajlar çoğunlukla tek kullanımlıktır ve çok sayıda ambalaj ürününün yaklaşık %80'i ambalaj atığı haline gelir. Küresel bir perspektiften bakıldığında, ambalaj atıklarından oluşan katı atık, kentsel katı atıkların yaklaşık 1/3'ünü oluşturmaktadır. İlgili ambalaj malzemeleri büyük bir kaynak israfına neden olmakta ve özellikle tek kullanımlık köpük plastik sofra takımları ve tek kullanımlık plastik alışveriş poşetleri gibi birçok parçalanamayan veya geri dönüştürülemeyen malzeme, çevre kirliliğinin en önemli ve ciddi kısmını oluşturmaktadır.
Makaron kutusu
Yayın tarihi: 14 Kasım 2022
